Son Kuşlar

Gayet güzel, yer yer hüzünlü, düşündüren, eski İstanbul’u özellikle adaları insana merak ettiren, deniz kültürünü ve balıkçıları anlatan, farklı kültürde insanların birlikte yaşadığı hikâyelerin bulunduğu bir kitaptı. Ben özellikle adalarda geçmesi sebebi ile bu hikâyeleri daha çok beğendim. Türk edebiyatında da denizin ön planda olabildiğini gördüm. En çok etki bırakan hikâyeler; "Barba Antimos" ve "Kırlangıç Yuvasındaki Kadın" oldu. Tüm liste ise;

Son Kuşlar Bulamayan Yaşayacak Kendi Kendime Radyoaktiviteli, Röportajlı Hikâye Bir Kaya Parçası Gibi Gün Ola Harman Ola Ağıt Balıkçısını Bulan Olta Barba Antimos Haritada Bir Nokta Sivriada Geceleri Sivriada Sabahı Türk Ülkesi Yandan Çarklı Pay Korentli Bir Hikâye Kırlangıç Yuvasındaki Kadın Dondurmacının Çırağı